Dini fıkıh üzerinden öğrenmek veya diğer bir deyişle bizden istenilen veya bize yasaklanan şeyleri hükümler üzerinden öğrenmek dini anlayışta sıkıntı yaratıyor.Farz, vacib,mübah,mekruh gibi sınıflandırmaları fıkıh (bazı hikmetlerden dolayı) kullanıyor. Din fıkıh üzerinden öğrenilmeye başlayınca da şöyle bir algı oluşuyor:Sanki bu sınıflandırmalar hep vardı ve Kuran da uyulmasını istediği şeyleri bu sınıflandırmaya dahil etti.Her bir fiili veya durumu bu sınıflandırma içerisine sokmakla yetindi. Mesela dedi ki; namaz kılmak farzdır. Şu günahtır, bu günahtır vb. Hal böyle olunca kelama muhatap olma yahut "kelamı anlama", "kelamın içerisindeki hükmü anlama" ile eşitleniyor. Halbuki ayetlerin anlamı ile hükümler arasında çok fark var. Direkt ayetlere geçmeden önce sadece hüküm ve kelam arasındaki farktan bile mesele anlaşılabilir.Mesela bir öğretmen tarafından söylenilen “Sabah okula vaktinde gelin.” cümlesi ile “Okula vaktinde gelmek zorunludur.” yazılı bir metin aras...